ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΘΕΑΤΡΟΥ

H Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου δημιουργήθηκε από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου και γιορτάστηκε για πρώτη φορά στις 27 Μαρτίου 1962 στο Παρίσι. Έκτοτε, κάθε χρόνο τη συγκεκριμένη ημερομηνία, η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου γιορτάζεται σε παγκόσμια κλίμακα. Κάθε χρόνο το ΔΙΘ επιλέγει μια εξαιρετική θεατρική προσωπικότητα για να γράψει το μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου. Το πρώτο μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου γράφτηκε από τον Jean Cocteau.

Για το 2022 το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου με μεγάλη χαρά και τιμή παρουσιάζει τον Peters Sellars από τις ΗΠΑ.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ PETER SELLARS

Ο Peter Sellars, γεννημένος στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια (ΗΠΑ) είναι διευθυντής όπερας, θεάτρου και φεστιβάλ που έχει κερδίσει διεθνή φήμη για τις πρωτοποριακές και μεταμορφωτικές ερμηνείες των κλασικών, την υπεράσπιση του 20ου αιώνα και σύγχρονη μουσική και συνεργατικά έργα με ένα εξαιρετικό φάσμα δημιουργικών και ερμηνευτικών καλλιτεχνών. Το έργο του φωτίζει τη δύναμη της τέχνης ως μέσο ηθικής έκφρασης και κοινωνικής δράσης.

Έχει ανεβάσει όπερες στην Εθνική Όπερα της Ολλανδίας, στην Εθνική Όπερα της Αγγλίας, στο Festival d’Aix-en-Provence, στη Λυρική Όπερα του Σικάγο, στην Όπερα National de Paris και στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, μεταξύ άλλων.

Ο Sellars έχει συνεργαστεί για τη δημιουργία πολλών έργων με τον συνθέτη John Adams, συμπεριλαμβανομένων των Nixon in China, The Death of Klinghoffer, El Niño, Doctor Atomic, The Gospel Under the Other Mary και The Girls of the Golden West. Εμπνευσμένος από τις συνθέσεις της Kaija Saariaho, έχει καθοδηγήσει τη δημιουργία παραγωγών του έργου της (L’Amour de loin, Adriana Mater, Only the Sound Remains) που έχουν διευρύνει το ρεπερτόριο της σύγχρονης όπερας.

Πρόσφατα (προ-πανδημικά) έργα περιλαμβάνουν μια νέα παραγωγή του Doctor Atomic στην Όπερα της Σάντα Φε, μια παράσταση του Kopernikus του Claude Vivier για το Festival D’Automne (Παρίσι) και μια παραγωγή του Idomeneo του Μότσαρτ για το Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ.

Στα τέλη του 2020 συνέλαβε και σκηνοθέτησε «αυτό το σώμα είναι τόσο μόνιμο…» μια ταινία που δημιουργήθηκε ως απάντηση στην παγκόσμια πανδημία εμπνευσμένη από κείμενο από το Vimalakirti Sutra. Τα επερχόμενα έργα περιλαμβάνουν ένα ανέβασμα του Roman du Fauvel σε συνεργασία με τον μουσικολόγο και ιδρυτή του Sequentia Ensemble, Benjamin Bagby. Μια αναβίωση της αναγνωρισμένης παραγωγής του Sellars του Tristan und Isolde, με την ιστορία του να φωτίζεται και να εμβαθύνει από την υπερβατική βιντεογραφία που δημιούργησε ο καλλιτέχνης Bill Viola. και Perle Noire, διαλογισμοί για τη Josephine, με μουσική του συνθέτη και πολυοργανίστα Tyshawn Sorey που ερμηνεύει η απαράμιλλη τραγουδίστρια Julia Bullock. Ο Sellars έχει ηγηθεί πολλών μεγάλων φεστιβάλ τεχνών, συμπεριλαμβανομένων των Φεστιβάλ του Λος Άντζελες του 1990 και του 1993 και του Φεστιβάλ Τεχνών της Αδελαΐδας το 2002. Το 2006 ήταν Καλλιτεχνικός Διευθυντής του New Cround Hope, ένα φεστιβάλ στη Βιέννη για το οποίο κάλεσε αναδυόμενους και καταξιωμένους καλλιτέχνες από διαφορετικά πολιτιστικά υπόβαθρα να δημιουργήσουν νέα έργα στους τομείς της μουσικής, του θεάτρου, του χορού, του κινηματογράφου, των εικαστικών τεχνών και της αρχιτεκτονικής για τον εορτασμό της 250ης επετείου από τη γέννηση του Μότσαρτ. Υπηρέτησε ως Μουσικός Διευθυντής του Μουσικού Φεστιβάλ Ojai 2016.

Ο Sellars είναι διακεκριμένος καθηγητής στο Τμήμα Παγκόσμιων Τεχνών και Πολιτισμών στο UCLA, ιδρυτικός διευθυντής του Ινστιτούτου Boethius στο UCLA, κάτοικος επιμελητής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Telluride και ήταν μέντορας για την Πρωτοβουλία Τεχνών Rolex. Είναι αποδέκτης της υποτροφίας MacArthur, του βραβείου Erasmus για συνεισφορά στον ευρωπαϊκό πολιτισμό, του βραβείου Gish και είναι μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Του έχει απονεμηθεί το διάσημο βραβείο Polar Music και ανακηρύχθηκε Καλλιτέχνης της Χρονιάς από την Musical America.

ΜΗΝΥΜΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΘΕΑΤΡΟΥ 2022

Συγγραφέας Μηνύματος: Peter SELLARS, Η.Π.Α. Σκηνοθέτης Θεάτρου και Όπερας, Διευθυντής Φεστιβάλ

Ελληνική μετάφραση του αγγλικού πρωτότυπου

Αγαπητές φίλες,
Αγαπητοί φίλοι,

Καθώς ο κόσμος κρέμεται ώρα την ώρα, λεπτό το λεπτό, σταγόνα τη σταγόνα από την καθημερινή μετάδοση ειδήσεων θα μου επιτρέψετε να προσκαλέσω όλους εμάς, ως δημιουργούς, να εισέλθουμε στο δικό μας πεδίο, τη δική μας σφαίρα και προοπτική του επικού χρόνου, της επικής αλλαγής, της επικής ευαισθητοποίησης, του επικού αναστοχασμού και του επικού οράματος; Ζούμε σε μια επική περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας και οι βαθιές και επακόλουθες αλλαγές που βιώνουμε στις σχέσεις των ανθρώπων με τον εαυτό τους, μεταξύ τους και με τους μη ανθρώπινους κόσμους είναι σχεδόν πέρα από τις δυνατότητές μας να τις αντιληφθούμε, να τις αρθρώσουμε, να μιλήσουμε γι’ αυτές και να τις εκφράσουμε.

Δε ζούμε στον 24-ωρο κύκλο των ειδήσεων, ζούμε στις παρυφές του χρόνου. Οι εφημερίδες και τα μέσα ενημέρωσης είναι παντελώς ανεξόπλιστα και ανίκανα να αντιμετωπίσουν αυτό που βιώνουμε.

Που είναι η γλώσσα, ποιες είναι οι κινήσεις και ποιες οι εικόνες που θα μας επέτρεπαν να κατανοήσουμε τις βαθιές μετατοπίσεις και ρήξεις που βιώνουμε; Και πως μπορούμε να μεταδώσουμε το περιεχόμενο της ζωής μας, αμέσως τώρα, όχι ως είδηση αλλά ως βίωμα;

Το θέατρο είναι η τέχνη του βιώματος.

Σε έναν κόσμο που κατακλύζεται από αχανείς εκστρατείες τύπου, προσομοιωμένες εμπειρίες, φρικτά προγνωστικά, πώς μπορούμε να υπερβούμε την ατελείωτη επανάληψη των αριθμών για να βιώσουμε την ιερότητα και το άπειρο μιας ζωής, ενός ενιαίου οικοσυστήματος, μιας φιλίας ή της ποιότητας του φωτός σ’ έναν παράξενο ουρανό; Τα δύο χρόνια της πανδημίας της νόσου COVID- 19 έχουν εξασθενήσει τις αισθήσεις των ανθρώπων, έχουν περιορίσει τις ζωές τους, έχουν σπάσει τους δεσμούς και μας έχουν φέρει σε ένα παράξενο σημείο μηδέν της ανθρώπινης ύπαρξης πάνω στον πλανήτη.

Ποιοι σπόροι πρέπει να φυτευτούν και να μεταφυτευτούν αυτά τα χρόνια και ποια είναι τα υπερτροφικά χωροκατακτητικά είδη που πρέπει να εκριζωθούν πλήρως
και τελεσίδικα; Τόσοι πολλοί άνθρωποι βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού. Τόση πολλή βία ξεσπά παράλογα ή απρόσμενα. Τόσα πολλά κατεστημένα αποκαλύπτονται ως δομές διαρκούς βαναυσότητας.

Που είναι οι εθιμοτυπικές τελετές της μνήμης μας; Τι πρέπει να μνημονεύσουμε; Ποια είναι τα τελετουργικά που θα μας δώσουν επιτέλους τη δυνατότητα να οραματιστούμε εκ νέου και να δοκιμάσουμε να κάνουμε βήματα που δεν έχουμε κάνει ποτέ πριν;

Το θέατρο του επικού οράματος, του επικού σκοπού, της ανάκαμψης, της αποκατάστασης και της φροντίδας χρειάζεται νέες τελετουργίες. Δεν έχουμε ανάγκη να ψυχαγωγηθούμε. Έχουμε ανάγκη να συνευρεθούμε. Έχουμε ανάγκη να μοιραστούμε τον χώρο και να καλλιεργήσουμε έναν κοινό χώρο. Έχουμε ανάγκη από προστατευμένους χώρους βαθιάς ακρόασης και ισότητας.

Το θέατρο είναι η δημιουργία επί της γης ενός χώρου ισότητας μεταξύ ανθρώπων, θεών, φυτών, ζώων, βροχοσταλίδων, δακρύων και αναγέννησης. Ο χώρος της ισότητας και της βαθιάς ακρόασης φωτίζεται από κρυμμένη ομορφιά, διατηρείται ζωντανός σε μια βαθιά αλληλεπίδραση μεταξύ κινδύνου, γαλήνης, σοφίας, δράσης και υπομονής.

Στην Αβαταμσάκα Σούτρα ή Ανθοστόλιστη Γραφή, ο Βούδας παραθέτει δέκα είδη μεγάλης υπομονής στην ανθρώπινη ζωή. Ένα από τα ισχυρότερα ονομάζεται Υπομονή κατά την Αντίληψη των Πάντων ως Αντικατοπτρισμών. Το θέατρο πάντοτε παρουσίαζε τη ζωή αυτού του κόσμου σαν έναν αντικατοπτρισμό που μας βοηθά να δούμε μέσα από την ανθρώπινη ψευδαίσθηση, αυταπάτη, τύφλωση και άρνηση με απελευθερωτική διαύγεια και δύναμη.

Είμαστε τόσο σίγουροι γι’ αυτό που βλέπουμε και για τον τρόπο με τον οποίο το βλέπουμε, που είμαστε ανίκανοι να δούμε και να αισθανθούμε εναλλακτικές πραγματικότητες, νέες δυνατότητες, διαφορετικές προσεγγίσεις, αόρατες σχέσεις και διαχρονικούς δεσμούς.

Έφθασε η ώρα για τη βαθιά ανανέωση του μυαλού, των αισθήσεων, της φαντασίας, της ιστορίας και του μέλλοντός μας. Η δουλειά αυτή δεν μπορεί να
γίνει από απομονωμένους ανθρώπους που δουλεύουν μόνοι τους. Τη δουλειά αυτή πρέπει να την κάνουμε μαζί. Το θέατρο είναι η πρόσκληση για να κάνουμε αυτή τη δουλειά μαζί.

Σας ευχαριστώ βαθύτατα για τη δουλειά που κάνετε.

 

Μετάφραση στα ελληνικά από το αγγλικό πρωτότυπο κείμενο: Γιόλα Κλείτου
για το Κυπριακό Κέντρο Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΚΚΔΙΘ)